Diyarbakır ilimiz ve tüm ilçeleri

08 Kasım 2017 Yazan  
Kategori ŞEHİRLER VE İLÇELER

Diyarbakır ilimiz tüm bilgiler
Nüfus : 1 milyon 460 bin 714 (2008 yılı sayımına göre)
Yüzölçümü: 15.355 km²
İl kodu : 21
Diyarbakır hakkında Genel Bilgiler
Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nin orta kısmında, Mezopotamya’nın kuzeyinde yer alan Diyarbakır, doğuda Siirt ve Muş batıda Şanlıurfa, Adıyaman, Malatya kuzeyde Elazığ ve Bingöl güneyde ise Mardin illeri ile çevrilidir.

Diyarbakır, genelde dağlarla , Güneydoğu Torosların kollarıyla çevrilidir. İlin en yüksek dağı Muş sınırı yakınındaki Anduk Dağıdır (2830 m.). Diyarbakır’ın çevresi çukurluklarla kaplıdır. İlin ortası çukur bir havza durumundadır. Diyarbakır havzası denen bu çukur alanın eksenini batı-doğu doğrultulu geniş Dicle Vadisi oluşturur. Kuzeyden Güneydoğu Toroslar ile kuşatılmıştır. Bu dağlar Doğu Anadolu Bölgesi’yle Güneydoğu Anadolu’yu birbirinden ayırır. Diyarbakır havzasının güneybatısında Karacadağ bulunmaktadır. Urfa-Diyarbakır il sınırı üstündeki bu dağ, koyu renkli lavların yığılmasıyla oluşmuş eski bir volkan kütlesidir. Yüksekliği, Kolubaba doruğunda 1.957 metreyi bulur. İlin en önemli akarsuyu Dicle’dir. Elazığ ili sınırları içinden çıkan Dicle, daha sonra Diyarbakır ilinin topraklarına girer. Eğil’in doğusunda Dipni Çayı’nı da içerisine alarak güneye yönelir.Diyarbakır’a ulaşmadan önce Devegeçidi Suyu ile birleşir. GAP kapsamındaki projelerden bazıları Dicle Havzası’ndadır. Dicle, Diyarbakır ilindeki akarsuların tümüne yakınını toplar. Yalnızca ilin kuzeybatı köşesindeki küçük bir alanın suları Fırat ırmağına gider

TARİHÇESİ
Tarih boyunca Amida, Amid, Kara-Amid, Diyar-Bekr, Diyarbekir, Diyarbakır adlarını alan kent Güneydoğu Anadolu bölgesinin orta bölümünde, Elcezire denilen, Mezopotamya’nın kuzey kısmındadır. Yontmataş ve Mezolitik devirlerde, Diyarbakır ve çevresindeki mağaralarda yaşanmış olduğu, yapılan arkeolojik araştırmalar ile anlaşılmıştır. Eğil-Silvan yakınlarındaki Hassun, Dicle Nehri ve kolları üzerinde Ergani yakınlarında Hilar mağaralarında bu çağdan kalma kalıntılar tespit edilmiştir.

Diyarbakır’ın Bismil İlçesi yakınlarındaki Üçtepe Höyük’te yapılan ve henüz bitirilmemiş olan kazı çalışmalarında ise 2. Bin, Yeni Asur, Helenistik ve Roma İmparatorluk dönemine tarihlenen önemli bir merkez ortaya çıkarılmıştır.
Lice yakınlarındaki Birkleyn mağaraları ve Eğil’deki Eğil Kalesi ve kayalardaki kitabeler Asurlardan kalan önemli eserler bulunmuştur.

Diyarbakır’ın kent merkezinin tarihine baktığımızda ise; M.Ö. 3. Binde kente Hurri-Mitaniler’in egemen olduklarını görüyoruz. M.Ö. 1260’a dek egemenliklerini sürdüren Hurri-Mitaniler’den sonra sırasıyla Asurlular, Aramiler, Urartular, İskitler, Medler, Persler, Makedonyalılar, Selevkoslar, Partlar, Büyük Tigran İdaresi, Romalılar, Sasaniler, Bizanslılar, Emeviler, Abbasiler, Şeyhoğulları, Hamdaniler, Mervaniler, Selçuklular, İnaloğulları, Nisanoğulları, Artuklular, Eyyübiler, Moğollar, Akkoyunlular, Safeviler ve Osmanlılar Diyarbakır’a egemen olmuşlardır.

Bu uygarlıklar arasında Diyarbakır’da en fazla tarihi eser yapan ve iz bırakanlar Romalılar, Abbasiler, Mervaniler, Selçuklular, Artuklular, Hıristiyan ve Osmanlılar olmuştur. Diyarbakır sadece Roma-Bizans değil aynı zamanda Müslüman, Pers, Arap ve Tür devletlerinin zengin tarihi ve kültürel değerlerini taşıyan ortak bir kültür mirası olarak günümüze kadar gelmiştir. Özellikler surlarda birçok medeniyetlerin izlerini kitabe, süsleme, figür, kapı veya görkemli burç şeklinde en canlı şekilde görebilmekteyiz.

İKLİM
Diyarbakır’da sert bir kara iklimi egemendir. Yazları çok sıcak geçer. Ama, kış soğukları Doğu Anadolu’nda olduğu kadar şiddetli değildir. Bunun başlıca nedeni, Güneydoğu Toroslar yayının kuzeyden gelen soğuk rüzgarları kesmesidir.

496 milimetre olan yıllık ortalama yağış tutarının ancak yaklaşık yüzde 2’si yaz aylarında düşer. Kuzeydeki dağların eteklerine doğru gidildikçe yağışlar da artar. Örneğin yıllık yağış tutarı Silvan’da 729, Ergani’de 767, Kulp’ta 1.156, Lice’de ise 1.293 milimetredir.
Son yıllarda yapılan barajların oluşturduğu yapay göller (Karakaya, Atatürk, Batman, Silvan Barajları) geniş buharlaşma yüzeyleri oluşturmaktadır.Bu nedenle de Diyarbakır Havzası’nın kuru havasının nisbi neminde bir artış olmuştur. Ortalama nispi nem, en çok Aralık ve Ocak aylarında ölçülmüştür. Bu aylarda % 77’ye çıkar.Temmuz-Ağustos aylarında ise nispi nem değerleri % 20’ye düşmektedir.

BİTKİ ÖRTÜSÜ
Doğal bitki örtüsünü, genellikle otsu bitkilerin ağır bastığı bozkır bitkileri oluşturur. Bunlar ilkbaharda kısa bir süre içinde yeşerip çiçeklenir, ama yağışların kesilmesiyle yaz başında kururlar. Çevredeki dağlar, yer yer meşe ormanlarıyla kaplıdır. Orman bakımından çok yoksul olan Karacadağ’ın Diyarbakır ili içindeki kesimlerinde yer yer meşe topluluklarına rastlanır. Ama ormanlar, ilin toplam yüzeyinin onda birini bile bulmaz.

AKARSULAR
İlin en önemli akarsuyu Dicle’dir. Elazığ ili sınırları içinden çıkan bu akarsu, hemen sonra Diyarbakır ilinin topraklarına girer. Eğil’in doğusunda Dipni Çayı’nı alır. Sonra güneye yönelir.
Diyarbakır’a ulaşımından az önce Devegeçidi Suyu kendisine kavuşur. Diyarbakır kenti önünde geniş bir yatak içinde akar. En büyük kollarını Diyarbakır il sınırlarını terkettikten sonra alır.

TARIM
Kentimizin sahip olduğu 15.355 km2.lik alanın 791.470 hektarını tarım alanı oluşturmakta ve bu toplam alanın % 51.5’ini oluşturur. Küçük ve çok parçalı olan tarım alanlarında yaklaşık 53.000 aile tarımsal faaliyette bulunmaktadır. Tarımsal üretim açısından ana ürünleri pamuk, buğday, arpa ve kırmızı mercimek oluşturmaktadır. Özellikle sulu tarım yapılan arazilerin büyük kısmında pamuk ekimi yapılmakta, tütün, ayçiçeği, susam gibi ürünler de yetiştirilmektedir.791.470 hektar tarım alanının 29.474 hektarı devlet, 16.751 hektarı halk sulaması olmak üzere toplam 46.175 hektarında sulu tarım yapılmaktadır. Geriye kalan alanda ise kuru tarım olarak adlandırılan yağmura dayalı tarım gerçekleştirilmeye çalışılmaktadır.

İLÇELER:
Diyarbakır ilinin ilçeleri; Bismil, Çermik, Çınar, Çüngüş, Dicle, Eğil, Ergani, Hani, Hazro, Kocaköy, Kulp, Lice ve Silvan’dır.

İlçeleri hakkında genel bilgiler
BİSMİLİl merkezine 58 km mesâfede olup,Yüzölçümü 1748 km2dir. İlçe toprakları Dicle Irmağının meydana getirdiği çöküntü alanında yer alır. Kuzeyini Yumru Dağı engebelendirir. İlçe topraklarını Kuruçay Pamuk Çay ve Batman Çayı sular.
Yerleşim alanı düzlük olup,Dicle Ovasının verimli topraklarına sahiptir. Dicle nehiri ilçemizin ortasından geçmektedir. Kuzeyinde ve güneyinde hafif tepelikler bulunmaktadır. İlçe Dicle ovasında kurulmuştur. Güneydoğu Toroslar ilçemizin güneyinden geçmektedir. Bu dağlara halk arasında kalleş dağlar adı verilmektedir. Çünkü Akdeniz’den ve Ortadoğu’dan gelen sıcak hava akımının İlçemize girmesini engellemektedir. Kızıltepe ve Şanlıurfa’da tropikal bitkilerin yetişmesine karşılık tam bir karasal iklim sahip olan ilçemizde bu Akdeniz’e özgü bitkiler yetişmemektedir.

Ekonomisi tarıma dayalıdır. Başlıca tarım ürünleri buğday arpa pamuk üzüm ve ketendir. Hayvancılık gelişmiş olup en çok koyun kılkeçisi ve tiftik keçisi yetiştirilir. Gelişmemiş küçük bir yerleşim merkezidir. İlçeden Diyarbakır-Kurtalan demiryolu geçer. Diyarbakır’ın en eski yerleşim merkezlerinden olan Bismil Dicle Nehri kıyısında kurulmuştur. İlçe belediyesi 1936’da kurulmuştur..

ÇERMİK
Diyarbakır’a olan uzaklığı 92 km2 olup Yüzölçümü: 1032 km2dir.
Diyarbakır’ın kuzeybatısında olan Çermik kaplıcalarıyla tanınmış ünü tüm yurda yayılmış güzel ve yemyeşil bir ilçemizdir. İlçe toprakları dağlıktır. Kuzeyinde Gelincik, batısında Aşukar, güneyinde Petekkaya Dağları yer alır. İlçe topraklarını Sinek Çayı, Medya Çayı, Göz Suyu, Madrap Suyu ve Sinan Suyu sular. Akarsu vâdilerinde düzlükler vardır.

Ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Başlıca tarım ürünleri, tahıl, pamuk, üzüm, pirinç, badem ve cevizdir. En çok küçük baş hayvan beslenir. Kıl, yağ ve yün başlıca hayvansal ürünleridir. El tezgahlarında dokumacılık yapılır.
İlçe merkezi, Sinek Çayı kıyısında Kale ve Heykel Dağları ile çevrili yüksekce bir ovada yer alır.
Dünyanın her yanından insanlar şifa bulmak amacıyla bu kaplıcalara gelirler İlçede adını buradan almaktadır
İlçe su bakımından son derece zengindir Göz ve sinek suları, kasabanın topraklarını sular İlçesinin eski kalesi, Alaadin Camii, Abdullah Paşa medresesi, Haburman köprüsü efsanevi gelin dağı, Seyfullah Bey hamamı ve Ali Dede çeşmesi ilk anda görülmesi gereken ünlü yerlerdendir
İlçe merkezi ve çevresi çok engebelidir.Halkı hayvancılık ve tarımla geçinir Burada pamuk ve pirinçte yetişmektedir
lçe belediyesi 1904’te kurulmuştur

ÇINAR
Diyarbakır İl merkezine 30 km mesâfede olan Çınar ilçesinin Yüzölçümü 1952 km2 dir. Çınar, coğrafi yapı bakımından iki bölüme ayrılır Doğusu düz ve geniş bir ovalık, batısı ise dağlık ve engebeli arazilerden oluşur Diyarbakır’a 32 km uzaklıkta olup, deniz seviyesinden yüksekliği 660 m, yüzölçümü ise 1952 kilometre karedir Çınar, kuzeybatıdan Diyarbakır İl Merkezi, batıdan Şanlı Urfa’nın Siverek, Viranşehir ilçesi, Güney ve güneybatıdan Mardin İli’nin Mazıdağı ve Derik İlçeleriyle doğudan Mardin Savur İlçesi ve ile bağlı Bismil ilçesiyle komşudurİlçe topraklarının güney ve batısı dağlıktır. Batısında Karacadağ yer alır. İlçenin diğer bölümünde Kiki Ovası vardır. Bu ovayı Ballıkaya Deresi ile Göksu Çayı sular.

Ekonomisi tarıma dayalıdır. Başlıca tarım ürünleri tahıl pamuk üzüm ve pirinçtir. Karacadağ bölgesinde hayvancılık yapılır ve en çok koyun beslenir. Tarım ve hayvansal ürünlerde üretim düşüktür.

İlçe merkezi Diyarbakır-Mardin karayolu üzerinde yer alır. Yeni bir yerleşim merkezi olup 1940-50 arasında Bulgaristan ve Kudüs’ten gelen göçmenlerin buraya yerleştirilmesinden sonra gelişmiştir. İlçe belediyesi 1937’de kurulmuştur.
Çınar 23 Haziran 1937 yılında bağımsız ilçe haline gelmiştir.

ÇÜNĞÜŞ
ilçenin yüzölçümü 489 km2 olup, Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde, Diyarbakır İli’ne bağlı bir ilçe olan Çüngüş’ün kuzeyinde Elazığ, batısında Malatya, güneyinde Adıyaman ve Çermik, doğusunda da yine Çermik ve Ergani ilçeleri bulunmaktadır. Diyarbakır’ın dağlık kuzeybatı kesiminde yer alan Çüngüş’ün kuzey ve orta kesimini boydan boya engebelendiren Maden Dağlarının en yüksek noktası Akdağ’dır (2.230 m.). Etrafı dağlarla çevrili olan Çüngüş ilçesinin Güneydoğu Torosların uzantısı olan Abaza ve Savucak dağları bulunmaktadır. Karaoğlan, Zarga ve Püsküllü Dağları da ilçenin diğer önemli yükseltileridir. İlçe topraklarını Fırat’ın kolları sular. Maden Dağlarından doğan bu kolların en önemlisi de Çüngüş Çayı’dır. Vadi tabanlarında ova sayılabilecek küçük düzlükler yer alır. Mırgan ve Avut yaylaları hayvancılığa elverişlidir.

İlçenin ekonomisi, bitkisel üretim ve hayvancılığa dayalıdır. Doğal koşulların elverişsizliği ve ulaşım olanaklarının yetersizliği yüzünden ekonomisi durgundur. Yetiştirilen başlıca ürünler, tahıl, üzüm, pamuk, kavun ve karpuzdur. Hayvancılıkta en çok koyun beslenir.

Daha önceleri Elazığ’a bağlı iken 1934 yılında Diyarbakır’a bağlanmış 1953 yılında ilçe olmuştur

DİCLE
Diyarbakır’a 92 km. uzaklıktaki ilçenin yüzölçümü: 975 km2 olup, Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde, Diyarbakır İli’ne bağlı bir ilçe olan Dicle, kuzeyi Elazığ ilinin Palu ilçesi, doğusu Hani ilçesi, güneyi Diyarbakır ilinin Merkez ilçesi, batısı Ergani ve Maden ilçeleri ile çevrilidir. İlçe topraklarının büyük bir bölümü dağlık ve ormanlıktır. Diyarbakır’ın dağlık kuzey kesiminde yer alan ilçe toprakları Güneydoğu Torosların kolları ile engebelenir.
Dağların yüksek kesimlerindeki yaylalar, önemli hayvancılık alanlarıdır. Ovalar, yörenin en önemli akarsuyu olan Dicle’nin kolları boyunca toplanmıştır. Ovalar dağlar arasına yerleşmiş küçük parçalar halindedir. Küçük ancak verimli olan bu ovalardan başlıcaları Kocalan, Dedeköy ve Çavlı Ovalarıdır.
İlçenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. İklim koşulları ve ekime elverişli alanların azlığı nedeniyle tarımsal üretim fazla gelişmemiştir. En çok tahıl ve meyve türleri yetiştirilmektedir. Hayvancılık ileri düzeydedir.

Gelişmemiş ve küçük bir yerleşim merkezidir. 1951’de ilçe merkezi oldu. Eski ismi Piran’dır. İl merkezine 88 km mesâfededir. Belediyesi 1936’da kurulmuştur.

EĞİL
Diyarbakır’a 52 km. uzaklıktaki ilçenin yüzölçümü 450 km2 olup, Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde, Diyarbakır İli’ne bağlı bir ilçe olan Eğil, kuzeyinde Dicle, batısında Ergani ve kuzeydoğusunda Hani ilçeleri çevrilidir. İl Merkezinin kuzeyinde, dağlık bir arazide kurulmuştur.

İlçenin ekonomisi, tarım, hayvancılık, meyvecilik, bağcılık ve petrole dayalıdır. Yetiştirilen başlıca ürünler buğday, arpa, üzüm, mercimek, pamuk ve sebzedir. Üzüm yetiştiriciliği çok yaygın olup, pekmez ve pestil üretilir. İlçeye bağlı köylerde petrol yatakları vardır.

İlçede her çeşit tahıl sebze kavunincir ve üzüm yetiştirilmektedir.Özellikle bağcılık oldukça gelişmiş olup yaş üzüm bölgenin önemli bir ihtiyacını karşılamaktadır. Bağcılığın yanı sıra badem ve antepfıstığı yörenin önemli geçim kaynaklarındandır. Ayrıca Dicle Nehri’nde balıkçılık yapılmaktadır.

Eğil’de her tür kümes küçük ve büyükbaş hayvan yetiştirilmektedir. Ayrıca ilçede odunculuk ta uğraşılan bir başka meslek dalıdır.Hazro ve diğer yerlerden alınan ağaçlar burada kesilir ve Diyarbakır’a gönderilir.

ERGANİ
Diyarbakır’a 57 km. uzaklıktaki ilçenin yüzölçümü 1.489 km2 olup Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde, Diyarbakır İli’ne bağlı ilçe olan Ergani’nin, kuzeyinde Elazığ, kuzeydoğusunda Dicle, doğusunda Merkez ilçe, güneyinde Şanlıurfa, batısında Çermik, kuzeybatısında da Çüngüş ilçeleri bulunmaktadır. İlçe Dicle havzasında olup, kuzeyi dağlık, güneyi de düzlüklerden oluşmaktadır. Kuzeydeki engebeli yapı, Güneydoğu Toroslarının uzantısıdır. Dicle Irmağı ve kollarının suladığı ilçe topraklarının en önemli düzlüğü Ergani (Gevran) Ovasıdır. Devegeçidi baraj Gölünün bir bölümü de ilçenin sınırları içerisindedir. Güneydoğu Anadolu Projesi’nin (GAP) Kralkızı Barajının göl alanı da ilçenin kuzey kesimindedir.

Ergani Diyarbakır ilinin en büyük ilçesidir. İlçe merkezine bağlı 83 köy bulunmaktadır.
İlçenin ekonomisi tarım, hayvancılık, madencilik, ticaret ve taşımacılığa dayalıdır. Yetiştirilen başlıca ürünler, buğday, arpa, mercimek, nohut, pamuk, ayçiçeği, sebzecilik ve meyveciliktir. Ayrıca ilçede şaraplık üzüm yetiştirilir ve bunlar Diyarbakır ve Elazığ’daki fabrikalara yollanır. Hayvancılıkta koyun, kıl keçisi yetiştirilir. Sığır besiciliği pek fazla gelişmemiştir. Sanayi kuruluşları arasında çimento ve un fabrikaları bulunmaktadır. Taşımacılığın oldukça geliştiği ilçede madencilik de yapılmaktadır.

HANİ
Diyarbakır İl Merkezine 97 km. uzaklıktaki.Hani’nin yüzölçümü 415 km2 dir
Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde, Diyarbakır İli’ne bağlı bir ilçe olan Hani’nin batısında Dicle, kuzeydoğu, doğu ve güneydoğusunda Lice, güneyinde Merkez İlçe, kuzeyinde de Elazığ ile Bingöl illeri bulunmaktadır. Diyarbakır’ın dağlık kuzey kesiminde yer alan Hani’nin kuzeyini Güneydoğu Toroslarının uzantılarından İnceburun Dağları engebelendirir. Dicle’nin kollarından Amber Çayı ilçenin küçük bir ovasını sular.

Diyarbakır’ın en küçük ilçesi olup, İlçenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Yetiştirilen başlıca tarımsal ürünler, buğday, arpa, baklagiller, pamuk, üzüm, ceviz ve bademdir. İlçenin yüksek kesimlerinde koyun yetiştirilir.

HAZRO
Yüzölçümü 419 km2 olan ilçe Diyarbakır İl merkezinin Kuzeydoğusunda Uzuncaseki (Hacertum) Dağı’nın eteklerinde kurulmuştur. . İlçe güneyinde kil ve çakıllardan yapılı yükseltisi 750-800 metre arasında oynayan platolar ve kuzeyde çekirdeği 1. Zamana ait bulunan Hacertum Dağı (1560 m) faylı ve antiklinali olmak üzere iki farklı topoğrafık üniteye sahiptir. Kuzeyinde Lice, Doğu ve Güneydoğusunda Silvan, Batısında Kocaköy, Güneybatısında Diyarbakır İl merkezi bulunur. İlçe merkezine Zuğur adıyla anılan bir boğazdan geçilerek gidilir. Bu boğazın bir tarafından Biler Dağı, diğer tarafında ise Horoz Dağı bulunur. İlçede karasal iklim hüküm sürmektedir. En önemli akarsuyu Zuğur Çayı’dır. Zergüş mevkiinde doğar ve Bismil İlçesi yakınlarında Dicle Nehri’ne karışır.

Linyit rezervi zengin olan İlçede toplam 1.800.000 tonluk linyit bulunduğu tahmin edilmektedir. Özel sektör tarafından işletilen Çökeksu Mahallesi ve Dadaş Köyündeki linyit ocaklarında ki üretim çalışmaları 1992 yılından sonra durmuştur. İlçemize bağlı Kırmataş ve Meşebağları Köyleri civarında 1, Bağyurdu, Yazgı ve Bayırdüzü Köyleri civarında ise 2 adet mermer ocağı mevcuttur. Şu an itibarıyla Kırmataş Köyü civarındaki 1 adet mermer ocağı faal durumdadır.
Tarımsal Ürünler:İlçemizde yetiştirilen ürünler susuz arazilerde buğday, arpa, mercimek, nohut, kavun, karpuz ve bağlarda üzüm yetiştirilmektedir. Suyun olduğu bölgelerde daha çok meyve bahçeleri, tütün, çeltik, yonca sebze vb. ürünler yetiştirilmektir. Sarıçanak ve Yazgı köylerinde bulunan seralarda sebze yetiştirilmektedir.

Üretilen buğdayın büyük bölümü T.M.O ne satılmaktadır. Diğer ürünler iç piyasaya satılmakta veya iç tüketimde kullanılmaktadır. Bağlarda yetişen üzümlerden kaliteli üzüm pekmezi, pestil sucuk ve şıra yapılmaktadır.

Hazro İlçesindeki hayvan varlığı genellikle yerli ırklardan oluşmaktadır. Fakat İlçemizde aktif suni tohumlama çalışmaları sayesinde yerli ırktan kültür ırkına geçiş süreci hızlanmaktadır. Bu geçiş sürecinde melez hayvanlar önemli bir sayı teşkil etmektedir

KOCAKÖY
Yüzölçümü 264.000 m2 olan Kocaköy’ün ne zaman kurulduğu bilinmemektedir
1972 yılında Merkez ilçeye bağlanan, 6 Haziran 1976 tarihinde belediye teşkilatına kavuştu. 7 Eylül 19802de mahalle muhtarlıkları oluşruruldu. 12 Mart 1983’te elektriğe kavuştu. Bugün şehirler arası ve milletler arası tam otomatik telefon santraline sahip olan kasaba, 20 Mayıs 1990 tarihinden itibaren, diyarbakır ilinin 13. İlçesi olarak, hayatının en parlak dönemine girmiş bulunmaktadır.
Kocaköy ilçesi Diyarbakır şehir merkezinin kuzey-doğu’sunda olup, Diyarbakır-Bingöl karayolunun 65. kilometresinde kurulmuş bir yerleşim merkezidir. İlçe merkezinin; Kaya, Yenişehir, Şeyh şerafettin, Kokulupınar ve Şerifoğulları isminde 5 mahallesi mebcuttur.1977 yılında belediye teşkilatına kavuştu. 1990 tarihinde de ilçe Statüsüne geçerek tarihinin en parlak dönemine girdi.

İlçemizin ekonomisi tamamen tarıma dayalıdır. Köylü yaşantısına paralel bir hayat süren Kocaköy 1991 yılında ilçe statüsüne kavuşmuş olmakla birlikte; ilçede çarşı ve Pazar altyapısı gelişmediğinden köy ve mezraları ticari faaliyetlerini Diyarbakır il merkezi ile yapmaktadır.
Ambar çayı havzasında yaklaşık 7000 dekar alanda pamuk tarımı ve ilçe genelinde 2000 dekar arazide de tütün tarımı yapılmaktadır.

KULP
Diyarbakır’a 122 km mesâfede olupYüzölçümü 1601 km2dir. İlçe toprakları genelde dağlıktır. Kuzeyindeki Tosun Tepesi (2813 m) ilçenin en yüksek noktasıdır. Akarsu vâdileri ilçe topraklarını derin bir şekilde parçalamıştır. Başlıca akarsuları Sarım Çayı Kulp Çayı ve Sorkan Çayıdır.

Ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Başlıca tarım ürünleri üzüm buğday ve ceviz olup ayrıca az miktarda arpa bâdem tütün ve pamuk yetiştirilir. Yüksek kesimlerde küçükbaş hayvan besiciliği yapılır. Ormancılık da önemli geçim kaynağıdır. İlçe merkezi Kulp Çayının kıyısında yer alır. Gelişmemiş ve küçük bir yerleşim merkezidir. Diyarbakır’ın en eski yerleşim birimlerinden olan ilçe Diyarbakır-Muş kervan yolu üzerinde idi. İl merkezine 122 km mesâfededir. İlçe belediyesi 1930’da kurulmuştur

LİCE
Diyarbakır’a 90 km uzaklıktaki ilçenin yüzölçümü 1.083 km2 dir
Büyük bölümü Doğu Anadolu Bölgesi’nde, bir bölümü de Güneydoğu Anadolu bölgesi içindedir. İlçenin doğusunda Kulp, güneydoğusunda Silvan, güneyinde Hazro, güneybatısında Merkez, batısında hani ilçeleri, kuzey ve kuzeybatısında Bingöl bulunmaktadır.

İlçenin kuzeyini Güneydoğu Toroslara bağlı Akçakara Dağı’nın uzantıları ile, İnceburun Dağları engebelendirmektedir. Güneye doğru alçalan düzlükler, Dicle’nin kollarından Bırkleyn, Ambar Çayları ve Sarım Çayı ile vadilere dönüşmüştür. Bu bölgenin jeolojik yapısı tersiyer döneme (65-2,5 milyon yıl öncesi) ait kalkerler 4. dönemde (2,5 milyon yıl öncesinden günümüze kadar) çöküntüler meydana getirmiştir.

İlçenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Yetiştirilen başlıca ürünler, buğday, arpa, üzüm, pamuk, ceviz, çiğit, baklagiller, bademdir. Ayrıca az miktarda Lice tütünü sarma sigaralarda kullanılmakta olup, oldukça ünlüdür.
Çok eski bir yerleşim yeri olan Lice, tarihi kaynaklara göre dört büyük deprem geçirmiştir.

SİLVAN
Diyarbakır’a 82 km. uzaklıktaki ilçenin yüzölçümü 1.379 km2 dir
Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde, Diyarbakır İli’ne bağlı bir ilçe olan Silvan, batısında, Diyarbakır Merkez ilçe ve Hazro, güneyinde, Bismil, kuzeyinde Lice ve Kulp ilçeleri, doğusunda Batman ili ile çevrilidir. İlçe toprakları genellikle engebelidir. Yüksekliği 1.500 m.yi bulan Herbat Dağları Silvan’ın arkasındadır. Albat Dağları ova boyunca ilçeyi doğudan batıya keser. Batman Çayından başka önemli bir akarsuyu yoktur. Ova kesimi tamamen çıplak, dağ kesiminde ise yer yer meşe ve yabani meyve ağaçları ile kaplıdır.

İlçe ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. İlçede yetiştirilen başlıca tarımsal ürünler, buğday, mercimek, arpa, üzüm, nohut, çiğit, pamuk, tütün, pirinçtir. Tününü ile ünlüdür. Az miktarda badem ve ceviz üretilmektedir. Pekmez üretimi oldukça yaygın olup, pestil ve ceviz içli sucuk yapılmaktadır. Hayvancılık önemli bir gelir kaynağıdır. Arap atı yetiştirilmesi çok eskiye dayanmaktadır. İlçede sanayi kuruluşları bulunmakta olup, yaprak tütün bakım evi, un fabrikası ve tuğla imalathaneleri bulunmaktadır. Ayrıca dokumacılık ta yapılmaktadır.

Enter Google AdSense Code Here

Yorumlar



Yorum Yazaken SeviyeLi YorumLar Yazınız.!